Альбрехт Дюрер
Нюрнбергге жакын чакан айылда он балалуу үй-бүлө жашачу. Үй-бүлөсүн багуу үчүн атасы күнүнө он сегиз саат иштечү. Канчалаган кыйынчылыкка карабай, улуу уулдары Альбрехт менен Альберт атактуу сүрөтчү болууну кыялданышчу. Бирок атасынын экөөнү бирдей окутууга чамасы жетпесин билишчү.
Бир туугандар шамдын жарыгында көпкө кеңешип, акыры чүчүкулак таштамай болушту. Бирине Нюрнбергдеги академияда окуу насип этсе, экинчиси жакын жердеги кенде иштеп, анын окуусуна каражат таап бермек. Төрт жылдан кийин кезек алмашмак.
Чүчүкулак Альбрехтке түштү. Ал академияга жөнөдү, Альберт болсо кенде иштей баштады.
Төрт жыл бою бир туугандардын бири сүрөт өнөрү менен алектенип, экинчиси кендин тереңинде эмгектенди. Альбрехттин чыгармалары көп өтпөй чоң кызыгуу жаратты; атүгүл анын көптөгөн эмгектери устаттарынын чыгармаларынан да күчтүү экени айтылып жүрдү.
Окуусун аяктаганда Альбрехт жакшы киреше таап калган эле. Ал кубаныч менен үйүнө кайтып келип, бир тууганына мындай деди:
— Кымбаттуу бир тууганым, эми кезек сеники. Бар, кыялыңды ишке ашыр; бул жолу мен сага тирек болом.
Альберт колдорун ага сунуп, акырын үн менен жооп берди:
— Жок, бир тууганым, эми өтө кеч. Ушул төрт жылда кен менин колдорумду, ар бир манжамды жанчып бүттү. Мен мындан ары сүрөт тарта албайм.
Альбрехт бир тууганынын колдорун алаканына алып, көз жашына муунду.
Кылымдар өтсө да, Альбрехт Дюрердин (1471–1528) чыгармалары дүйнөдөгү кадыр-барктуу галереяларда көргөзүлүп келет. Анын бир тууганынын жан аябастыгы менен байланыштырылган атактуу сүрөтү «Дуба кылган колдор» деген ат менен белгилүү.
Сабак: Ар бир ийгиликтин артында көп учурда көзгө көрүнбөгөн бир жан аябастык турат. Аны көрө билүү жана баалоо — адамгерчиликтин эң сулуу белгилеринин бири.
Аңгемелер ачык интернет булактарынан алынган, иллюстрациялар болсо ЖИ менен түзүлгөн.
Альбрехт Дюрер